L-karnityna - skuteczny suplement diety?
Witaj na stronie o L-karnitynie. Niniejszy miniserwis jest zbiorem wyszukanych w internecie i czasopismach naukowych informacji o tym popularnym suplemencie dietetycznym i po dokładnym zapoznaniu się z jego zawartoscią (szczególnie z działem kontrowersje) bez problemu odpowiesz sobie na pytanie postawione w nagłówku. Na poczatek kilka suchych faktów z dziedziny chemii, które są warte przeczytania w celu pełnego zrozumienia tematu.
Z punktu widzenia chemicznego L-karnityna jest czwartorzędową amina, która powstaje w organizmach żywych w wyniku biosyntezy dwóch kwasów aminowych: lizyny i metioniny. Proces syntezy zachodzi w wątrobie, nerkach i mózgu. W żywych komórkach L-karnityna pełni niezwykle ważną rolę. Bez udziału tego związku niemożliwy byłby proces transportu kwasów tłuszczowych z cytozolu do mitochondrium komórki. Niemożliwe byłoby spalanie tłuszczu! Niedobory jednak występują niezwykle rzadko. Czy zatem stosowanie tego związku ma sens???

L-karnityna obficie występuje w mięśniach i właśnie z tej tkanki wyodrębniono ten związek poraz pierwszy w roku 1905. Początkowo uznana została z nowoą witaminę i nadano jej symbol BT, ponieważ zaobserwowano, że jej niedobór w pożywieniu prowadzi do znacznego odkładania się tłusczu w ciele niektórych organizmów. W późniejszym okresie odkryto jednak, że jest w pewnym stopniu syntetyzowana przez większość zwierząt i od tej pory L-karnityna uważana jest za substancję witaminopodobną. Jest wytwarzana przez organizm, jednak w przpadku człowieka w ilości niewystarczającej i musi być dostarczana wraz z pokarmem.
Sprawdź czy podziała na ciebie???
Z chemicznego punktu widzenia L-karnityna jest lewoskrętnym stereoizomerem karnityny. Istnieje również odmiana prawoskrętna (zwana D-karnityną). Pod względem zawartości pierwiaskow i występujących wiązań chemicznych są to te same związki. Różnią się jedynie w nieznacznym stopniu budową przestrzenną. D-karnityna jest odbiciem lustrzanym L-karnityny. Ta drobna różnica wystarcza jednak, aby forma D nie wykazywała jakiejkolwiek aktywności biologicznej. Nie występuje też ona w przyrodzie i jest możliwa do otrzymania jedynie w wyniku syntezy laboratoryjnej.